Woensdagverslag: gevangen in vrijheid

Is de mens een speelbal van zijn omstandigheden? Is vrijheid onhandelbaar?

De aanwezigen bij de woensdagburton ondervonden dat de menselijke emotie, het vlezige lijf, de geest en verantwoordelijkheid vrijheid beperken. De meeste studenten voelen zich vrij in hun eigen leven, maar het is nog steeds de vraag of deze vrijheid wel de juiste plek in hun leven heeft gekregen. De afwezigheid van regels draagt zorg voor de aanwezigheid van twijfel in chaotische situaties.

Wanneer heb je echte vrijheid? Je staat op uit je bed en realiseert je dat het regent. Verdomme, dat heb jij weer! Hoe ga je om met tegenslagen, beperken en verantwoordelijkheden? Angst speelde voor velen een belangrijke rol in het keuzeproces. Sommigen vroegen zich af of angst zonder gevaar wel reëel is.

Angst is een product van de gedachtes die je creëert. De gedachte dat er misschien wel een vrachtwagen op je af kan komen zonder dat je midden op de snelweg staat. Gevaar is op de snelweg staan en de vrachtwagen op je af zien komen. Wellicht is het zo dat men veel te achterdochtig is en denkt dat sommige dingen niet voor hem zijn weggelegd. Of het is zo dat men veel zekerheid nodig heeft alvorens het ondernemen van actie: een god, het lot, toeval, bevestiging.

Zijn we in staat te leven vanuit vertrouwen? We vroegen ons af of de mens in staat is te vergeven of dat hij juist vaak wegloopt voor zijn verantwoordelijkheden. Haat bestaat misschien niet eens. Wellicht is het slechts fascinatie. Positieve en negatieve fascinatie. ‘Haat’ is het resultaat van ongezonde fascinatie. Obsessie. Een fascinerende controle over andermans psychologische emoties.  Een speelbal van de emoties van de anderen, zijn wij tot dat verworden?

Deze avond reïncarneerde Lars als Albert Camus en sprak – met een soortgelijke vurige blik – over het leven van deze grondlegger van het absurdisme en de ultieme keuzevrijheid. Van zijn dionysische levensstijl tot zijn diepe mentale wegwerkzaamheden. We fascineerden ons.

In deze wereld bestaan er nog veel goede en welwillende mensen die nog durven dromen, die problemen willen oplossen, die bestaande systemen willen verrijken of zelfs veranderen, die nog wensen hebben die ze serieus willen realiseren. Echter staan er aan de schaduwzijde net zoveel mensen die alles in de kiem smoren, die vol zitten met waardeoordelen en op zo’n manier achter de vrije kar hangen zodat alle energie verloren gaat in negatief relativisme. Vaak zijn deze pessimisten slecht geïnformeerde optimisten. Liggen er ketenen aan hun vrijheid of juist niet? En aan die van jou?

Jeroen Hakkert